Ga niet ten onder aan FOMO en (Social) Media Burnout!

FomoJe hoort steeds vaker de termen “socialbesitats”, “digi-stress” of zelfs “digi-burn-out”, het gaat eigenljik allemaal om het overladen worden en verslaafd zijn aan Social Media, Nieuwsprikkels etc. Hierin worden we gedreven door FOMO, Fear Of Missing Out, we gaan zo op in ons wereldje van mediaprikkels dat we bang zijn achter te raken als we een tijdje de mediastroom missen. Ook ik had een periode waarin ik voor me gevoel 24 uur per dag overstroomd en opgejaagd werd door berichten. Ik gebruikte mijn smartphone ook als wekker, dus dan is het verleidelijk ook in de nacht als je even wakker bent te kijken.

Ben je van de generatie van pakweg na 1995/2000 dan heb je in de bovenstaande alinea waarschijnlijk geen probleem kunnen lezen. Jij ben gewend aan een leven ondergedompeld in een “Layer” van internet. Je mag de verdere tekst overslaan of je lekker vertwijfelen over de problemen van oudere generaties. Zelf ben ik nog van de generatie (1978) die nog niet “off-line” was als je NIET online was. Het hele leven was “off-line” en ik herinner me de rust en focus dus je toen kon opbrengen voor bijvoorbeeld een goed boek, maar bovenal het gevoel van vrijheid dat je kon ervaren als je op vakantie was. Je was echt eventjes weg van alles. Niemand wist wat je deed, niemand kon je bereiken, je kwam fris terug met een hoofd vol aan indrukken. Dit gevoel van “disconnected” zijn is denk ik heel belangrijk. Aan de andere kant herinner ik me ook dat veel dingen erg veel moeite kosten, en droomde ik van futuristische oplossingen die nu allang door realiteit ingehaald zijn.  

Hierover brainstormend zie ik het probleem van FOMO en “socialbesitats” als een onderdeel van een groter probleem. Namelijk, hoe kun je netto het maximale profijt halen uit technologie. Dus hoe zorg je ervoor dat de tijd/geld/plezier/gemak winst van technologie (bruto) niet volledig te niet wordt gedaan door social media obsessies, eindeloos gegoogel en geapp. Hoe kan de waarde toevoeging van technologie aan je leven zo maximaal mogelijk zijn, zonder dat de technologie met jou aan de haal gaat? Hoe maak je een slaaf van je app in plaats van andersom.

Hoe kun je efficiënt een reis boeken, zonder de gewonnen tijd vervolgens te vergooien met nutteloze tweets. Hoe kun je efficiënt een bedrijf leiden zonder je te vergalopperen in een technische applicatie die amper toegevoegde waarde heeft. Natuurlijk is er niks mis met je af en toe verliezen in de digitale wereld, maar het is verleidelijk door te slaan en grenzen zijn er niet, die moet je jezelf opleggen.

Om hier zelf beter mee om te gaan heb ik zelf een aantal beslissingen genomen. Zo wil ik proberen het ouderwetse vrijheidsgevoel te herwinnen, in combinatie met de digitale gemakken van de huidige tijd.

Ik ben allereerste gestopt met het gebruik maken van een smartphone. Een smartphone is de ultieme verstoorder van zowel rust als (efficiënt en effectief) werk. De gemiddelde gebruiker schijnt tegenwoordig bijna 3 uur per dag op het schermpje te staren en tikken. Daarnaast kijkt deze  221X !!! per dag op het scherm. Je kunt met enige discipline jezelf aanleren dit in te perken, maar het feit alleen al dat je in verbinding staat met de digitale highway is voldoende voor een soort van nerveusiteit. Het is wat mij betreft beter om de discipline die dit vergt ergens anders voor in te zetten.

Om toch gebruik te maken van digitale gemakken gebruik ik een stand-alone Smartwatch met SIM-kaart en gebruik geen 3G. Ik installeer standaard geen social media apps. Maar ik kan wel dingetjes zoeken op google en apps gebruiken als Sonos, Spotify (via Bluetooth Headset),, Evernote etc. etc., deze draaien allemaal goed, Netflix, Youtube etc. kan ik casten naar mijn TV. Via een wifi camera maak ik foto’s en die worden automatisch gesynct naar de cloud. Daarnaast heb een apart Gmail account aangemaakt, waar ik alleen in noodgevallen op te bereiken ben. Bepaalde mappen met bijvoorbeeld foto’s en belangrijke documenten sync ik wel met andere accounts. Ook kan ik memo’s opnemen die automatisch via de cloud bij mijn Virtual Assistant aankomen. Die kan dan actie ondernemen of een notitie maken. De GPS functie is ideaal bij wandel en fietstochten.

Om de verleiding te kunnen weerstaan gebruik ik Secure Teen dat alle werkgerelateerde sites en apps blokkeert.

Samenvattend gebruik ik dus wel internet, maar vooral met eenrichtingsverkeer, ik stuur dingen geautomatiseerd naar internet, maar andersom komt er geen overvloedige informatie in mijn richting. Alle zaken die stress kunnen opleveren blokkeer ik. Je kunt hetzelfde natuurlijk ook doen met een smartphone, de smartwatch heeft het gemak echter altijd aan je pols, en vooral op vakantie is het heerlijk je handen verder vrij te hebben en je niet druk te maken over je telefoon.

Nog een ander aspect dat me online houdt/hield is een soort automatisch plichtsbesef dat me bevangt als ik gebruik maak van online bronnen. Over vrijwel alle problemen en uitdagingen zijn er websites en forums te vinden. Voor elk klein probleempje met Magento (het webshopsysteem) is er wel iemand met een oplossing.  Dit vind ik overweldigend en dan bekruipt me een soort plichtsgevoel, van wow, ik moet ook bijdragen. In feite is er een enorme digitale beschaving opgebouwd, net als de werkelijke samenleving, het verschil is dat op de digitale wereld alles beschikbaar is door het intypen van een simpele URL. Het is niet mogelijk aan alle wegen en gebouwen ter wereld bij te dragen, zo is dit ook niet mogelijk online. We leven in een vrije kapitalistische wereld (soort van) waar we gedreven worden door ons hart, hersenen en maag.  Dit systeem heeft voldoende bewezen te werken, in plaats van schuldgevoelens te koesteren is het beter me te focussen op de dingen die mijn interesse hebben en waar ik de skills voor heb. Als heel veel mensen dat doen ontstaat er blijkbaar een samenleving zoals we die kennen.

Ik hoop dat je iets hebt aan de tips, mij heeft het stukken meer rust gegeven. De komende tijd ga ik nog meer onderzoeken hoe technologie je leven plezieriger, avontuurlijker en simpeler kan maken in plaats van complexer, routineuzer en slaafser. Ook ga ik me meer verdiepen in de keerzijden van internet en technologie en wat daar aan te doen is zonder het kind met het badwater weg te gooien.